Door: Alice Timmermans
Algemeen directeur TA academie
Mijn buren zijn op leeftijd. Al hun hele leven kamperen zij het liefst met hun tweepersoonstentje in Frankrijk, lekker ouderwets en eenvoudig in de natuur. Inmiddels wordt dat steeds moeilijker. Vorig jaar experimenteerden ze daarom eens met het huren van een mini-caravan. Dat bleek ingewikkelder dan gedacht. Nog voor vertrek hoorden we een enorme klap en troffen we ze rollend over hun oprit. De caravan was gekanteld omdat ze vergeten waren de pootjes uit te draaien.
Onlangs vroeg ik of ze dit jaar nog op vakantie gaan. Mijn buurman twijfelde hevig, want hij vond het experiment met de caravan heel stressvol. Buurvrouw was optimistisch en bleek buurman te hebben verrast door, in plaats van een caravan, een camperbusje te huren. Heel assertief maar buurman mijmerde over vroeger en zijn tentje, en zette vervolgens geen stap in het busje. Dat stond vervolgens een week lang ongebruikt op hun oprit. Wij waren geraakt door hun proces. Sommige dingen worden niet makkelijker als je ouder wordt. En wat dan? Wat doe je als het oude, kamperen in een klein tentje, niet meer werkt? Kun je aanvaarden dat dat er niet meer in zit? Of kun je veranderen? Eens een caravan proberen, een camperbusje, of misschien een natuurhuisje? Of neem je afscheid van ‘op vakantie gaan’ en besluit je dat die tijd voorbij is en blijf je thuis?
Terwijl we in gesprek waren met de buren dacht ik aan deze drie finale opties die een mens altijd heeft: aanvaarden, veranderen of afscheid nemen. En zo begon ik mijn buurman te bevragen. Aanvaarden dat kamperen in de tent niet meer mogelijk is, bleek te doen. Bij veranderen bleek de optie dat niet buurman maar buurvrouw wat vaker zou rijden best geruststellend. Bij de optie afscheid nemen van op vakantie gaan, keek buurman mij over de rand van zijn bril aan. Zo lieten we ze achter in het vertrouwen dat ze er vast wel uit zouden komen.
Steve Karpman, de bedenker van de dramadriehoek, schreef ooit een artikel over opties. Als we meer opties hebben in ons denken, voelen en handelen, hebben we de vrijheid om bewust te kiezen wat passend is in een situatie.
Vanmiddag kwam ik thuis uit mijn werk. Het camperbusje was weg, de buren ook. In de brievenbus lag hun huissleutel met een briefje erbij. Of we de planten water wilden geven.
Reflectievraag
Als je kijkt naar een situatie waarin je vastloopt: wat vraagt op dit moment om aanvaarden, wat om veranderen en waarvan is het misschien tijd om afscheid te nemen?