Supervisie zou je kunnen omschrijven als een contractuele relatie tussen de supervisor en supervisee, gericht op het verbeteren van de professionele relaties en effectiviteit van de supervisee. Dit sluit aan bij de definitie van Julie Hay (2007) over de functie van een supervisor: “It is his function to assist the supervisee to reflect on his practice. The focus is on reviewing the supervisee’s practice in order to increase his self-awareness enhance his competence”.
Supervisie is een essentieel onderdeel in het werk van de TA professional en is gericht op het verkrijgen of verder ontwikkelen van de autonomie van de ander. Je hebt bij supervisie te maken met de vraag of en hoe de ander persoonlijk en professioneel kan groeien. Om die reden is het ethisch noodzakelijk om je eigen groei en ontwikkeling te ‘beheren’. Supervisie is hiervoor een krachtig en passend instrument.
Er is veel geschreven over superviseren. De bijdrage van Petruschka Clarkson (1992) is daarin belangrijk geweest. Marco Mazzetti (2007) vertaalde de bijdrage van Clarkson naar concrete richtlijnen voor een supervisie en ontving hiervoor de Eric Berne Memorial Award 2012.
Mazzetti benoemt de volgende elementen waaraan supervisie dient te voldoen:
- Stel een duidelijk en passend contract op.
- Identificeer de belangrijkste kwesties.
- Maak effectief emotioneel contact met de supervisant.
- Zorg ervoor dat zowel de supervisant als de cliënt van de supervisant voldoende beschermd zijn.
- Verhoog de ontwikkelingsrichtingen.
- Vergroot het bewustzijn en het effectief gebruik van het parallelle proces.
- Ontwikkel een gelijkwaardige relatie.
Een andere belangrijke bijdrage aan het denken over supervisie is geleverd door Ian Stewart (1992) Hij ontwikkelde een matrix waarin hij verschillende gebieden van supervisie aanwijst zoals te zien is in de figuur hieronder:
- de supervisie matrix (contact tussen de supervisor en de supervisant);
-
- de therapeutische matrix (contact tussen de cliënt en de supervisant);
- het gebied van overlap.

- Feiten met betrekking tot de cliënt
- Het proces van de sessie, analyse van de transacties
- Analyse van de interventies van de supervisant
- Tegenoverdracht
- Parallelproces
- Tegenoverdracht van de supervisor
Onafhankelijk van het gekozen supervisiemodel gaat het in het supervisieproces om het heen en weer bewegen tussen het ingebrachte werk, de meta-reflectie daarop en de actuele relatie in het hier en nu tussen de supervisor en supervisant.
Bronnen
Clarkson, P., (1992). Transactional Analysis psychotherapy. An integrated approach. New
York/Londen: Tavistock/Routledge.
Hay, J. (2007). Reflective Practice and Supervision for Coaches. London, Open University Press.
Mazetti, M. (2007). Supervision in Transactional Analysis, an operational model. Transactional
Analysis Journal, 37(2), 93-103.
Stewart, I. (1992). Supervision models. TWE Brighton 1992 (ongepubliceerd).